بخشی از اثر:

پوفی کشیدم… چند لحظه خیره نگاهش کردم وگفتم:

-برید خونه شاید تا الان برگشته باشه…

نشنید چی گفتم…

-مهندس؟

بهم زل زد وگفت:

-شما نمیدونید کجاست؟

-من از کجا باید بدونم…

با پوزخند گفتم:

-اون دختر شماست!

به سختی روی پاش ایستاد… دستشو روی کاپوت ماشینش گذاشتو بهش تکیه کرد …

اونقدر خمیده ایستاده بود که حس میکردم هرآن احتمال داره بیفته… و من گارد گرفته بودم تا اگر افتاد …!

اهی کشیدم و به سمت در ورودی چرخیدم…

صدام کرد…

پارسوآ: تی تی خانم…

بدون اینکه برگردم ایستادم…

پارسوآ اهسته گفت: کمکم کنید…

به سمتش چرخیدم…

بهش نگاه کردم… سرشو پایین انداخته بود. شرمنده بود … نبود… نمیدونم… ولی خانم بودم! باز خانم بودم… باز عروس فرنگی بودم… باز خوش سلیقه بودم… باز … الان گرگ صفت نبودم که اگه بودم خانم نبودم!

زمزمه کرد: بخاطر ظهر… من معذرت میخوام…