رمان رایحه محراب
نویسنده: لیلی سلطانی
ژانر عاشقانه
خلاصه رمان رایحه محراب
نهم تیر ماہ سال ۱۳۵۷/۲۵۳۷■
مثل تمام روزهای گرم و آفتابی تیر ماہ،بانوی آسمان روی سر حیاط سایه انداخته بود.
چشم به عقب گرداندم و خوب اطراف را دید زدم!
خبری از مامان فهیمه و ریحانه نبود اما برای اطمینان خاطر،پاورچین پاورچین بدون دمپایی روی موزائیک های داغ قدم برمیداشتم.
از ترس این که نکند یکهو حاج بابا هوس کند وسط ظهر به خانه جلوس کند،روسری حریرم را مرتب گردم. هرچند موهای بافته شدہ ام روی کمر افتادہ بود!
زبان دور لب هایم گرداندم،تنم تب داشت و گلویم عطش!
احساس میکردم قرار است بزرگترین خبط دنیا را مرتکب شوم!
قلبم بی تاب و بی قرار به سینه ام می کوبید،آهسته نفسم را آزاد کردم و به راهم ادامه دادم.
باید ملتفت می شدم آن پایین چه خبر است،هرچند چیزهایی حدس میزدم!
چند قدم ماندہ به پله های آجری انبار صدای در حیاط بلند شد.
از ترس لب گزیدم اما سریع به خودم آمدم.
عادی روی برگرداندم که دیدم حاج بابا دارد در را می بندد. آب دهانم را قورت دادم و نفس تازہ کردم. بیخود به دلم بد نیوفتادہ بود!





نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.