دانلود رمان آیین (مراسم) جلد اول اربابان گناه | شانتل تسیر

رمان آیین [مراسم]

[The Ritual]

• جلد¹  اول مجموعه اربابان گناه

[THE_L_O_R_D_S]

• نویسنده: شانتل تسیر

• ژانر: دارک‌ رمنس| عشق اجباری| انمیز_تو_لاورز| دانشگاهی_تاریک| انجمن_مخفی

• تعداد صفحات :461

خلاصه :

بلیکلی فقط یک راه برای فرار از یک ازدواج اجباریِ کثیف داشت؛ اینکه خودش رو بندازه زیر پرچم مخوف‌ترین و ثروتمندترین انجمن سری دانشگاه. اما نجات‌دهنده‌ی او، «رایات آرچر»، مردی نبود که محض رضای خدا کسی رو نجات بده…
او رایات بود؛ بی‌رحم، متکبر و خطری زنده. رایات حمایتش رو قبول میکنه، اما فقط به یک شرط شوم: بلیکلی باید در یک مراسم تاریک و بی‌رحمانه به اسم «The Ritual»، روح و جسمش رو رسماً امضا کنه و بشه اموالِ اختصاصیِ رایات!
رابطه‌ای که با یک معامله‌ی اجباری برای بقا شروع میشه، خیلی زود به یک وسواسِ بیمارگون، پرحرارت و خونین تبدیل میشه. جایی که رایات حاضر میشه برای مالکیّتِ مطلق بلیکلی، تمام قوانین انجمن …

نمونه ترجمه این رمان: 

من همراه با بیست مرد دیگر در وسط اتاق تاریک زانو زدم. دستانم
محکم پشت سرم با یک جفت دستبند محکم شده اند. پیراهنم پاره شده و
خون از لب هایم می چکد. نفس نفس می زنم، هنوز سعی می کنم نفسم
را بگیرم در حالی که قلبم مثل طبل در سینه ام می تپد. شنیدن صدای
هجوم خون در گوشم سخت است و من به شدت عرق می کنم.

نیمه های شب ما را از تخت بیرون کشیدند تا خدمت کنیم. کلاس های
سال اول ما در دانشگاه بارینگتون دو هفته دیگر شروع می شود، اما ما از
قبل باید وفاداری خود را به لردها نشان دهیم.

پدرم یک بار به من گفت: “تو همیشه باید خودت را ثابت کنی.”
مرد در حالی که جلوی ما قدم می زند فریاد می زند: (به هر یک از شما
وظیفه ای داده شد). چکمه های رزمی مشکی او با هر قدم به زمین بتنی
سیلی می زند و صدا از دیوارها می پیچد. (بکش یا کشته شو. حالا چند نفر
از شما می توانید آن را انجام دهید؟)

من می توانم”، سرم را بلند می کنم تا چانه ام را در هوای گرم و
چسبنده بیرون بیاورم. بعد از دعوا عرق پیشانی ام را می پوشاند. تقلب
شده قراره ببازی نکته این است که شما را خسته کند. ببینید چقدر باید
بدهید. تا کجا می توانید پیش بروید. من مطمئن شدم که برنده خودم
هستم. مهم نیست چه چیزی طول کشید.
او به من پوزخند می زند که انگار دارم لعنتی شوخی می کنم.

(ریات. به نظر می رسد که به خودت خیلی مطمئنی.)
با دندان قروچه می گویم: »من می دانم که از عهده چه چیزی برمی
آیم. من دوست ندارم در حد دوم قرار بگیرم. هر یک از ما برای این بزرگ
شدیم – برای اینکه یک خداوند باشیم.